یکی از پشت کوه

اول از هر چیزی بگم که میدونم این پست نظرات منفی زیادی خواهد داشت و خیلی ها شاید مخالف باشند ولی خوب یه درد دل از طرف من.

دیشب داشتم از طریق دشمن و تهاجم فرهنگی (ماهواره) گول میخوردم و مورد تهاجم قرار میگرفتم بین کانالها!! در همین حین رسیدم به یکی از کانالهای سیاسی (مثلا سیاسی) دیدم که آقای نوریزاده با یک خانمی دارند در مورد مسائل مختلف صحبت میکنند از جمله جریاناتی که در زمان آقای خاتمی در وزارت اطلاعات اتفاق افتاد که من اصلا کاری به هیچ کدوم از این حرفها ندارم بحث کاملا سواست.

در حین صحبت ایشون یک حرفی زدند که برای به شخصه توهین بزرگی به همه ملت ایران بود.

ایشون گفتند که در زمان جنگ موقع شب اعزام رزمنده ها به جبهه دختران محکوم به اعدام رو که قرار بود فردای اون روز اعدام بشند برای رزمنده ها هدیه میبردند تا ... .

من واقعا متحیر موندم که این شخص با اون همه ادعای ایران پرستی و روشنفکری چجوری میتونه این حرف رو بیان کنه؟!

من اصلا کاری به مسائل سیاسی ندارم چون در حیطه کار من نیست و از اون دسته از آدمها که تا یه جایی و دو نفرو پیدا میکنند و حرفی ندارن واسه گفتن وارد سیاست میشند هم خوشم نمیاد. کاری هم ندارم که چرا جنگ شروع شد چرا 8 طول کشید؟ درست بود یا غلط؟ وارد اینها نمی خوام بشم چون اندازه چندین کتاب بحث داره و به اندازه کافی بحث در موردش کردند.

ولی اینو میدونم که هر چی که بود یک دفاع بود و هر کس بنا به اعتقاد خودش برای دفاع از مملکت آریایی یا حکومت اسلامی یا هر دلیل دیگه ای وارد این گود شد از جوون 14-13 ساله تا پیرمردها جونشون کف دستشون و رفتند و هر کدومشون هزاران آرزو واسه آینده داشتند ولی به خاطر اعتقادشون که هرچی بود قابل ستایش رفتند و خیلی ها بر نگشتند و من به عنوان یک ایرانی این حق رو به هیچ کس نمیدم که بخواد آرمانها و اعتقادات و بزرگی کار اونها رو زیر سوال ببره. (درسته که خیلی استفاده ابزاری ازشون شده. یه نگاه به فیلم پاداش سکوت بکنید)

فکر نکنم کسی بخاطر یه شب حال کردن جونشون و بگیره کف دستش و بره جبهه. فکر نکنم انقدر اعدامی زن هر روز داشتیم که بخواد جواب این هزاران نفرو بده!!!

این رزمنده ها از سردمداران مملکت نبودند که شما باهاشون مخالفید اینها که شهید شدند از همین مردم عادی ایران بودند و شما به همین مردم توهین بزرگی کردید. شما حق ندارید اعتقاد کسی رو زیر سوال ببرید اونم با طرح یک مسئله سخیف و سبک. (این از قوانین کدوم دموکراسیه؟)

اینها انقدر جیگر داشتند که برن و واستن به خاطر چیزی که بهش اعتقاد دارند جلو توپ و گرنه اگه دنبال این کارها بودند میموندند و هر شب میتونستند حال بکنند! نه؟ یعنی ما مردم ایران مرده اون یه شبیم؟ کدوم یکی از ما مردم میتونیم شب اعدام یه دختر (به هر دلیلی) بهش نزدیکی کنیم؟ شاید این مسائل در قاموس شما باشه که به این راحتی در موردش هر میزنید.

به قول ورزشی ها شما که با لباس ورزشی عکس نداری در این مورد حرفی نزن و اگه با نظام هر کسه دیگه مشکل داری مستقیما با اونها طرف باش و به مردم تهمت نزن. این مردم سختیهای زیادی کشیدند و میکشند که دیگه احتیاج به زخم دیگه ای نیست.

معذرت خواهی بزرگی به ملت به جانباز ها. به اون جوونهای شیمیایی که هر روز یکیشون پرپر میشه به شهیدایی که خیلی هاشون ناکام موندند بدهکارید.

نوشته شده توسط سعید در 9:5 |  لینک ثابت   •